Badania nad czytaniem
Pierwsze rozleglejsze badania nad czytaniem tą drugą metodą przeprowadził Cattell w pracowni Wundta około 1886 r. Tachistoskop to, jak wiadomo, przyrząd, który pozwala pewne przedmioty czy też napisy pokazywać (eksponować) przez czas dowolnie krótki, a dający się dokładnie zmierzyć. Otóż w związku z badaniami nad zakresem (pojemnością, zasięgiem) uwagi starano się także ustalić, jaką ilość liter lub słów osoba badana tachistoskopem potrafi ująć jednym spojrzeniem oka, a więc w czasie ekspozycji trwającym zbyt krótko jak na to, ażeby podczas jej trwania czytanie mogło dokonywać się za pomocą ruchu gałki ocznej. Chodzi zatem o to, jaką ilość elementów graficznych osoba badana potrafi spostrzec (zauważyć) równocześnie. Badania przeprowadzone tą metodą wykazały, że ilość elementów, które mogą być ujęte w ten sposób, jest stosunkowo mała i że wynosi około 4 do 6. Okazało się jednak, że rolę takich elementów odgrywać mogą tak samo dobrze litery, jak całe wyrazy; to znaczy, że ilość słów (znanych osobie badanej).
Podobne strony: angielski Tarnowskie Góry kurs na architekture PPHU ATRA - pokrowce samochodowe Psychodydaktyka czytania i nie tylko.