Śledzenie ruchu gałki ocznej
Siedzenie ruchu gałki ocznej może być dokonywane w prosty sposób tak, iż badający patrzy na odbicie gałki ocznej w zwierciadle (rys. 13). Inna prosta metoda polega na tym, że w kartonie, z którego czyta dziecko, zrobiony jest mały otwór, do którego zbliża obserwator swoje oko, wskutek czego widzi on wprost ruchy gałki ocznej czytającego. Oczywiście sposób ten nie pozwala mierzyć czasu trwania poszczególnych zatrzymań się, do czego niezbędne są metody bardziej subtelne. Metod takich istnieje już w chwili obecnej bardzo wiele. Wspomnimy w tym miejscu tylko o dwóch najbardziej używanych. Jedna z nich polega na tym, iż wiązka promieni świetlnych pada na gałkę, a odbiwszy się od niej pada na taśmę filmową. Ruch gałki ocznej powoduje ciągłą zmianę kierunku promieni odbitych od oka, co zostaje utrwalone na taśmie. Inny sposób polega na tym, iż do rogówki przytwierdza się odrobinę bieli chińskiej, a ruch tej białej plamki filmuje się. Kształt linii powstającej na filmie przy tej drugiej metodzie uwidaczna rys. 14 '.
Podobne strony: photoshop Podanie spawarka Psychodydaktyka czytania i nie tylko.